| PALEOANTROPOLOGIA | PALEOANTROPOLOGIA [gr.], dział antropologii zajmujący się zróżnicowaniem kopalnych form przedludzkich i ludzkich oraz ich filogenezą; badania obejmują analizę morfologiczno-porównawczą kopalnych szczątków, ich datowanie (m.in. metodą wskaźników izotopowych) oraz rekonstrukcję; paleoantropologia stanowi podstawę badań ewolucyjnego rozwoju człowieka (antropogeneza Komentarze: Nowa encyklopedia powszechna PWN © Wydawnictwo Naukowe PWN SA |
| Piktowie | PIKTOWIE, nazwa nadana przez staroż. Rzymian [łac. picti ‘malowani’] ludowi zamieszkującemu ziemie obecnej Szkocji; pochodzenie Piktów i ich przynależność etniczna i językowa są sporne, zapewne nieindoeur.; wg innej koncepcji stanowili społeczność heterogeniczną, składającą się z przedcelt. ludności nieindoeur. (zamieszkującej też Irlandię przed napływem Celtów) oraz ludności celt. (pokrewnej Brytom); zał. państwo, w którym obowiązywała matrylinearna zasada dziedziczenia władzy; w V–VI w. schrystianizowani; jednocząc się 843 z królestwem osadników celt. z Irlandii (zw. Szkotami), dali początek średniow. i nowoż. Szkocji; ulegli całkowitej celtyzacji. Komentarze: Nowa encyklopedia powszechna PWN © Wydawnictwo Naukowe PWN SA |
| Pochówek | Pochówek to złożone do grobu szczątki zmarłego oraz złożone wraz z nim wyposażenie. |
| Przeworska kultura | PRZEWORSKA KULTURA, dawniej przeworska grupa kultury wenedzkiej lub kultury grobów jamowych, zw. też kulturą wandalską, archeol. kultura rozwijająca się od młodszego okresu przedrzym. do wczesnego okresu wędrówek ludów (przeł. III i II w. p.n.e.–poł. V w. n.e.) na terenach środk. i pd. Polski oraz pn. Ukrainy (górny Bug i Dniestr); nazwa od cmentarzyska z okresu rzym. we wsi Gać (ob. część Przeworska); płaskie groby ciałopalne jamowe i popielnicowe, rzadziej warstwowe lub szkieletowe (tzw. groby książęce — środk. Śląsk, Kujawy), charakterystyczne wyposażenie grobów męskich w broń żelazną, często niszczoną, elita plemienna chowana w tzw. grobach książęcych (Łęg Piekarski, Zakrzów); osady otwarte (Jakuszowice), domy słupowe i półziemianki; wydzielona produkcja rzemieślnicza — duże ośr. produkcji żelaza w G. Świętokrzyskich i na zach. Mazowszu, u schyłku III w. n.e. początki wykonywania ceramiki na kole — tzw. ceramika siwa; kultura przeworska powstała w wyniku oddziaływań lateńskich przy silnych wpływach kultury jastorfskiej i Poieneşti-Łukaszówka; na przełomie er dostała się w krąg oddziaływań cywilizacji rzym. — liczne importy; apogeum przeżywała w II i III w.; na przeł. II i III w. pod naciskiem Gotów (wielbarska kultura) zanikła na terenach na wsch. od Wisły i ekspandowała na pd. od Karpat; upadek kultury przeworskiej nastąpił w rezultacie wędrówek ludów, zapewne jej ludność ostatecznie wycofała się pod naporem pojawiających się od pd.-wsch. Słowian; źródła pisane (Tacyt, Klaudiusz Ptolemeusz) pozwalają wiązać ludność kultury przeworskiej ze Związkiem Lugijskim, uznawanym za sojusz plemion germańskich Komentarze: Nowa encyklopedia powszechna PWN © Wydawnictwo Naukowe PWN SA |