[1] Obecnie Lebus na terenie Niemiec.
[2] Praca Dzieje Lublina. Próba syntezy,
red. J. Mazurkiewicz, Lublin 1965, zawiera opracowania średniowiecznych dziejów
Lublina: S. Wojciechowski – Położenie i rozwój przestrzenny miasta; A. Gardawski – Archeologia o początkach Lublina; Z.
Sułowski – Przedlokacyjny Lublin w
świetle źródeł pisanych; J.
Kłoczowski – Lublin po nadaniu
prawa miejskiego; K. Myśliński – Czasy walki o samorząd.
[3] Autorka przeprowadziła w tych latach
również badania rozpoznawcze na wzgórzu Grodzisko (obecnie Kirkut – najstarszy
lubelski cmentarz żydowski) i Wzgórzu Staromiejskim. Wyniki tych badań stały
się podstawą jej, niestety nieopublikowanej, dysertacji doktorskiej Formowanie się wczesnośredniowiecznego
ośrodka miejskiego w Lublinie (S.
Hoczyk-Siwkowa 1971).
[4] Najobszerniejsze studium Kazimierza
Myślińskiego to: Najstarszy Lublin – proces tworzenia się średniowiecznego
miasta (K. Myśliński [1966]
1968).
[5] Kwestię miejscowego nazewnictwa i
relacji przestrzennych tych nazw należy uznać za istotną, m.in. w świetle badań
Przemysława Tyszki czy Mateusza Golińskiego (P.
Tyszka 1997; M. Goliński
1997). Problematyką nazewnictwa na obszarze będącym przedmiotem niniejszej
pracy zajmowali się dotychczas Ignacy Drexler, Stefan Warchoł, Mieczysław
Buczyński, Anna Sochacka. Poruszane przez nich zagadnienie nazw miejscowych
dotyka głównie kwestii genezy nazw, a w mniejszym stopniu ich zasięgów
przestrzennych (por. I. Drexler
1920; S. Warchoł 1961; M. Buczyński 1962; A. Sochacka 1997).
[6] Por. uwagi Michała Parczewskiego o
zaletach i ograniczeniach datowania w oparciu materiał masowy, głównie ceramikę
(M. Parczewski 1988: 27–76,
102–106; zob. także J. Poleski
1992: 42–60 i 92–97).
[7] Por. rozdział I – Stan badań nad
średniowiecznym Lublinem.
[8] Na podstawie zezwolenia nr 1/2005 z dnia
15 grudnia 2005 r.
