Pozostałości fortyfikacji sprzed ponad 3000 lat odkryte w Egipcie
PAP - Nauka w Polsce   
Fragmenty największych fortyfikacji starożytnego Egiptu zostały odkryte przez archeologów na skraju pustyni na Półwyspie Synaj - donosi serwis internetowy "iAfrica".
Jak poinformował Zahi Hawass, szef egipskiej Rady Najwyższej ds. Starożytności, odkryte trzy forty stanowiły w czasach Nowego Państwa (1570-1085 r. p.n.e.) fragment linii fortyfikacji, biegnącej od Suezu do miasta Rafah na granicy z Palestyną. Umocnienia tej linii, złożonej z jedenastu fortów, znane są ze starożytnych tekstów pod nazwą "wojskowy szlak Horusa".

Odkrycie przez egipskich archeologów największej fortecy, fortu Tharo, a także dwóch mniejszych fortów przez zespoły naukowców z Francji i USA, stanowi potwierdzenie informacji zawartych w źródłach historycznych.

Fort Tharo, będący kwaterą dowództwa wojsk wschodniej obrony Egiptu, zbudowany był na planie prostokąta o bokach 500 metrów i 250 metrów, a otaczał go ceglany mur grubości 13 metrów, łączący 24 wieże obronne.

Forteca była otoczona fosą wypełnioną wodą, doprowadzoną z obecnie zamulonej odnogi Nilu, przez którą jedyną przeprawę stanowił ruchomy drewniany most.

Cały kompleks fortu Tharo miał stanowić obronę Pi-Ramzes, północnej stolicy Egiptu za czasów panowania faraona Ramzesa II (1304-1237 r. p.n.e.), który przeniósł tam stolicę z Teb ze względu na niebezpieczeństwo hetyckie.

Ramzes II w czasie swojego długiego panowania 16 lat spędził na wojnach z Hetytami na wschodzie, organizując liczne wyprawy przez pustynię do innych krajów Lewantu.

Dwa mniejsze odkryte forty mogły stanowić zewnętrzną linię obrony kompleksu Tharo. Zespół amerykańskich archeologów odnalazł w Tel al-Burj, 7 kilometrów na wschód od Tharo, pozostałości fortu o powierzchni 100 metrów kwadratowych, także otoczonego fosą. W odległości kolejnych 15 kilometrów na wschód, francuska ekspedycja archeologiczna odnalazła w Tel Heir fragmenty małego fortu, zbudowanego jeszcze za czasów panowania Setiego I, ojca Ramzesa II. JOT

PAP - Nauka w Polsce

bsz
http://www.naukapolska.pap.pl
{mos_sb_discuss:7}