Skarby starożytnej Łotwy - nowa wystawa w Warszawie
PAP  Nauka w Polsce, Adam Lisiecki   
Wyroby z kości - harpuny, haczyki, których używali mezolityczni myśliwi, bursztynowe figurki zoomorficzne, wymyślne ozdoby z brązu, w które stroiły się kobiety z epok metali, wyposażenie grobów wczesnośredniowiecznych wojowników - to zaledwie kilka przykładów zabytków archeologicznych, które przybyły do Polski z Narodowego Muzeum Historii Łotwy.
Wystawę „Skarby starożytnej Łotwy” składającą się z prawie 1200 eksponatów, ciekawych rekonstrukcji oraz opisów i ilustracji można oglądać do 29 lipca w Państwowym Muzeum Archeologicznym w Warszawie.
Wystawa jest pierwszą w historii polskiego muzealnictwa prezentacją kultury materialnej plemion łotewskich, od czasów najdawniejszych - od połowy IX tysiąclecia przed Chrystusem po okres średniowiecza.

W gablotach muzealnych zebrano zabytki kultury kundajskiej, Narva, ceramiki grzebykowej a także kultury Sârnate, których gospodarka opierała się na myślistwie, rybołóstwie i zbieractwie. Specjalne miejsce poświęcono cmentarzysku w Sçďu Zvejnieki, które wraz z przyległymi dwiema osadami tworzy największy na terenie dzisiejszej Łotwy kompleks stanowisk z epoki kamienia i jeden z najciekawszych tego typu obiektów w północnej Europie. W miejscu tym chowano zmarłych przez blisko 3 tysiące lat – od późnego mezolitu po późny neolit. W gablocie zaprezentowano dwa groby sprzed 7-5 tys. lat, bogato wyposażone w krzemienne i kościane narzędzia i broń oraz ozdoby z kości i bursztynu. Na wystawie znalazły się także wytwory późnoneolitycznej kultury ceramiki sznurowej oraz ludności z epoki brązu.

Szczególnie bogato reprezentowane są na ekspozycji wyroby pochodzące z epoki żelaza i średniowiecza. Zróżnicowanie etniczne i kulturowe obszaru Łotwy w epoce żelaza ilustrują materiały archeologiczne pochodzące z cmentarzysk kultury kurhanów północno-wschodniołotewskich, wiązanych z plemionami fińskimi, wytwórców ceramiki sztrychowanej, identyfikowanych z plemionami wschodnich Bałtów, kultury kurhanów wielopochówkowych oraz kultury płaskich cmentarzysk południowo-zachodniołotewskich. W tym okresie rozpoczyna się proces wydzielania granic terytoriów zamieszkałych przez grupy etniczne wymieniane już w XIII-wiecznych źródłach pisanych – bałtyjskich Kurów, Zemgalów, Letgalów i Selów oraz fińskich Estończyków, Wendów i Liwów.
Wystawa "Skarby starożytnej Łotwy" prezentuje niespotykaną na pozostałych ziemiach bałtyjskich obfitość znalezisk pochodzących z grobów czy skarbów, odkrywanych przez archeologów na osadach i grodziskach z tych okresów. Unikatowym są z pewnością drobiazgowe rekonstrukcje strojów poszczególnych plemion łotewskich z okresu wczesnośredniowiecznego, wykonane na podstawie wydobytych z grobów, świetnie zachowanych tkanin.

Ekspozycji towarzyszy 500-stronicowy katalog, pierwszy w języku polskim wykład o starożytności i wczesnohistorycznych dziejach ziem łotewskich. Wszystkie zaprezentowane na wystawie eksponaty pochodzą z Narodowego Muzeum Historii Łotwy w Rydze.

Wystawa „Skarby starożytnej Łotwy” czynna w Państwowym Muzeum Archeologicznym w Warszawie, ul. Długa 52 do 29.07. 2007 r. Wtorek – czwartek 9–16, piątek 11–18, niedziela 10–16. Ceny biletów: normalny 8 zł, ulgowy 4 zł.

Zgłoszenia wycieczek i grup szkolnych: tel. (22) 831 15 37

PAP – Nauka w Polsce, Adam Lisiecki


bsz
http://www.naukapolska.pap.pl
{mos_sb_discuss:7}