Eksponaty pochodzą z liczącego ponad 180 lat Muzeum Archeologicznego w Odessie i po raz pierwszy od rozpadu Związku Radzieckiego opuściły Ukrainę.

Najstarsze prezentowane zabytki pochodzą z V tysiąclecia przed naszą erą, najmłodsze - z XIII wieku. Większość z nich powstała lub została znaleziona w starożytnych osadach i na cmentarzyskach północnozachodnich wybrzeży Morza Czarnego, ale liczną grupę stanowią także obiekty pochodzące z Grecji czy Cypru, które trafiły do Odessy za pośrednictwem kolekcjonerów.

Wystawę otwierają zabytki tzw. kultur przedgreckich - naczynia, terakotowe figurki, amulety i paciorki. Tuż za nimi są kamienne posągi z wczesnego średniowiecza - tzw. baby połowieckie charakterystyczne dla stepów nad Morzem Czarnym.

W Krakowie prezentowane są także zabytki sztuki cypryjskiej - rzeźby pochodzące z okresu od VII do I wieku p.n.e. To część jednego z najbardziej wartościowych zespołów w kolekcji odeskiego muzeum.

Sztukę grecką reprezentują kamienne rzeźby, ceramika, terakota, lampki, wyroby z brązu i szkła, w tym ceramiczne wazy czarnofigurowe i czerwonofigurowe. Wśród zabytków związanych z koczownikami oglądać można m.in. przedmioty z brązu, paciorki, groty strzał, zakończenia scytyjskich sztandarów.

"Sercem” ekspozycji jest tzw. skarbiec umieszczony na specjalnym podium, a w nim przedmioty ze złota, srebra i elektronu (stopu srebra i złota). Kurator wystawy Jarosław Bodzek uważa, że właśnie ten skarbiec będzie wzbudzał największe zainteresowanie publiczności. „Jest tam piękna waza ze złota pochodząca z XV wieku przed nasza erą, czyli z epoki brązu, która być może jest wyrobem związanym z kulturą mykeńską, ale została znaleziona w okolicach Odessy” – mówi Bodzek.

Atrakcją będzie także kolekcja rzadkich i cennych monet elektronowych, bitych w małoazjatyckiej mennicy Kyzikos. „Myślę, że każdy znajdzie tu coś ciekawego” – zachęca kurator wystawy.  

Eksponaty zostały wypożyczone Muzeum Narodowemu w Krakowie w zamian za ich konserwację. Wystawa będzie czynna w gmachu głównym do 4 czerwca.

PAP - Nauka w Polsce, Małgorzata Wosion-Czoba