Prawdziwy grobowiec wezyra z unikatowymi reliefami i malowidłami odnaleźli w 1997 roku w egipskiej Sakkarze polscy archeolodzy pod kierownictwem prof. Myśliwca. Było to jedno z największych osiągnięć polskiej powojennej archeologii, wyróżnione nagrodą Prezesa Rady Ministrów i tzw. polskim Noblem - nagrodą Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej.
Budowa repliki i jej udostępnienie widzom to forma hołdu dla polskich archeologów. "Kiedy powstanie model grobowca, warszawiacy będą mieli rzadką możliwość zobaczenia tego arcydzieła sztuki egipskiej" - podkreślił prof. Myśliwiec.

Na zewnętrznych i wewnętrznych ścianach modelu znajdą się wielkoformatowe fotografie malowideł przedstawiających cztery żony wezyra oraz tajemniczą kobietę o imieniu "Ta, która kocha życie", prawdopodobnie dawną miłość Merefnebefa. Naturalnej wielkości model grobowca o kształcie czworościanu będzie miał wysokość 3,5 m, szerokość - 9 m i głębokość - 7 m. Zwiedzający będą mogli wejść przez swoisty przedsionek do imitacji kaplicy grobowej, gdzie niegdyś składano ofiary zmarłemu.

Pomysłodawcy repliki rozważali jej różne lokalizacje w stolicy, m.in. wnętrza Pałacu Kultury i Nauki. Ostatecznie jednak zwyciężył pomysł umieszczenia modelu w jednej z nieużytkowanych dotychczas sal Muzeum Narodowego. Jak zaznacza prof. Myśliwiec, połowę kosztów budowy modelu i adaptacji sali sfinansują Polska Akademia Nauk i Muzeum Narodowe.

Środki na drugą połowę mają pochodzić z funduszy prywatnych. „Nadal poszukujemy sponsorów, którzy wspomogą nasz projekt” – wyjaśnia prof. Myśliwiec. Ogólne koszty repliki (budowy modelu i adaptacji sali) wynoszą około 300 tys. zł.

Powstała już dokumentacja projektu, a budowę powierzono zespołowi poznańskich specjalistów. Pomysłodawcy projektu liczą na to, że – jeśli uda się pozyskać wsparcie sponsorów – pierwsi zwiedzający ujrzą replikę grobowca jeszcze w końcu tego roku lub na początku przyszłego.

Merefnebef był jednym z najważniejszych ludzi w Egipcie za czasów panowania Tetiego, pierwszego władcy VI dynastii. Grobowiec Merefnebefa jest jedynym w Sakkarze z tak znakomicie zachowaną polichromią.